l

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2009

Εκεί που χτυπούσε η καρδιά της ΑΕΚ




Βρισκόμαστε στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1920. Μια Ελλάδα πολύ διαφορετική από τη σημερινή, με σαφώς κατώτερο επίπεδο ζωής και διογκωμένα προβλήματα. Μια Ελλάδα όμως που τουλάχιστον οι αξίες και τα ιδανικά δεν ήταν απλές λέξεις που παρασύρονταν σαν φτερά στο πρώτο «φύσημα» του συμφέροντος...
Μια βραδιά του 1926 κάποιοι πρόσφυγες με νωπές τις αναμνήσεις του τόπου τους και ζωντανή την αγάπη για το νεοϊδρυθέν σωματείο που τους εξέφραζε την ΑΕΚ μετέφεραν υλικά και άρχισαν να χτίζουν το γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας. Το 1929 ο τότε πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος με απόφασή του παραχωρεί και επίσημα τον χώρο στην «Ένωση» ενώ το 1934 παραχωρούνται 26621,50 τετραγωνικά μέτρα «προς ίδρυσιν του γυμναστηρίου της ομάδας».
Τα χρόνια πέρασαν από τότε η ΑΕΚ γιγαντώθηκε, έγινε πολλά παραπάνω από ένας απλός σύλλογος και μαζί της στην πορεία βελτιωνόταν και το «σπίτι» της. Το πρώτο μέρος της εξέδρας(προς την πλευρά της οδού Καππαδοκίας) κατασκευάστηκε το 1950, ενώ η διαμόρφωση του γηπέδου συνεχίστηκε τη δεκαετία του 1960 υπό τη προεδρεία του αείμνηστου Νίκου Γκούμα.
Ήταν όμως στα τέλη της δεκαετίας του 1970 που ο θρυλικός Λουκάς Μπάρλος πήρε την απόφαση για την κατασκευή της διώροφης εξέδρας, και συνεπώς της περίφημης σκεπαστής. Το μέρος που πλέον θα φιλοξενούσε τους φανατικότερους οπαδούς της ομάδας(αν και όχι εξαρχής), και που θα έμενε μεταξύ ιστορίας αλλά και μύθου για τη φωνή, το παλμό, την εικόνα και τον «τρόμο» που προκαλούσε στους φιλοξενουμένους ήταν πλέον έτοιμο. Τα αγωνιστικά «εγκαίνια» έγιναν σε έναν αγώνα με τον Παναθηναϊκό που δεν ήταν νικηφόρος (0-1) λες και βιάστηκε η εξαίρεση να συμβεί για να επιβεβαιώνεται αργότερα ο γενικός κανόνας. Το ημερολόγιο τότε έγραφε 7 Οκτωβρίου του 1979.
Από εκεί και πέρα το όνομα Σκεπαστή ταυτίστηκε με μοναδικές στιγμές που όσοι έζησαν τις αναπολούν και όσοι δεν έζησαν τις ζηλεύουν.
Ένα σύνολο ανθρώπων που μαγεμένοι από το κάλεσμα ενός ανώτερου θεού ή μάλλον μιας ανώτερης θεάς έχαναν κάθε αίσθηση ατομικότητας και παρασύρονταν σε μια υπέροχη μυσταγωγία...Όσοι βρίσκονταν εκεί δεν πανηγύριζαν απλά για την ομάδα τους, συμμετείχαν σε ένα σπάνιο πανηγύρι, όπου δεν ξεχώριζε κανείς από κανέναν αφού όλοι ήταν μέρος του ίδιου σώματος, της ίδιας φωνής...Από αυτό το συγκλονιστικό μόρφωμα ανεπηρέαστοι δεν μπορούσαν φυσικά να μένουν οι παίκτες του γηπέδου. Οι αντίπαλοι απλά τα έχαναν ενώ οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ έτρεχαν να γιορτάσουν τα γκολ μπροστά στη σκεπαστή(άλλοι πιο ήρεμα και άλλοι πιο ακραία) προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να αποτίσουν ελάχιστο φόρο τιμής στη κινητήρια δύναμή τους...
θωμάς Μαύρος:
Ο Θωμάς Μαύρος θυμόταν σαν σήμερα το παιχνίδι της ΑΕΚ με τον Παναθηναϊκό, όπου για πρώτη φορά η Σκεπαστή.... κοσμούσε το «Νίκος Γκούμας». Ο πρώην άσος της Ένωσης, μίλησε στο aek365.gr για το τι σήμαινε για τον ίδιο και τους συμπαίκτες του, το συγκεκριμένο πέταλο.

«Σίγουρα η Σκεπαστή ήταν η καρδιά του γηπέδου.
Όλοι οι νέοι μαζευόντουσαν εκεί και με την φωνή τους έδιναν δύναμη στην ομάδα.. Όλα ξεκίναγαν από εκεί. Το πάθος και η ένταση των παιδιών εκεί, μεταφερόταν σε εμάς στο γήπεδο. Η Σκεπαστή ήταν ένα σημαντικό κομμάτι που προστέθηκε και κόσμησε το γήπεδο. Δεν θα ξεχάσω τα εγκαίνια με τον Λουκά Μπάρλο. Μεγάλωσε το γήπεδο και έδωσε... στέγη στους νέους».
Όσο για τον αν πιστεύει ότι η έλλειψη έδρας έχει στοιχήσει στην ΑΕΚ, ο Μαύρος ξεκαθάρισε: «Σίγουρα αν δεν έχει γήπεδο δυσκολεύεσαι πολύ περισσότερο να πετύχεις τους στόχους σου. Η Φιλαδέλφεια ήταν ένα έξτρα όπλο για μας και για αυτό καταφέρναμε να φτάσουμε σε επιτυχίες. Το ΟΑΚΑ είναι πολύ ψυχρό και δεν λογίζεται ως έδρα. Σίγουρα αν η ΑΕΚ είχε την Φιλαδέλφεια για έδρα, δεν θα είχε πετάξει πολλούς βαθμούς, όλα αυτά τα χρόνια και πολλές φορές θα είχε φτάσει στους στόχους της».

Ντούσαν Μπάγιεβιτς:
Στις 7 Οκτωβρίου του 1979, ημέρα όπου έγινε το πρώτο παιχνίδι στη Νέα Φιλαδέλφεια με τη Σκεπαστή να δεσπόζει στο ένα από τα δύο πέταλα του γηπέδου, ο Ντούσαν Μπάγεβιτς ήταν 31ετών. Μαζί με τον Θωμά Μαύρο αποτελούσαν ένα αξεπέραστο επιθετικό δίδυμο στην Ελλάδα. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, εκείνη η στιγμή δεν μπορεί να ξεχαστεί από τον νυν προπονητή της Ένωσης: «Όταν βγήκαμε στο γήπεδο και είδαμε την εικόνα της Σκεπαστής πάθαμε σοκ. Ήταν κάτι το πρωτόγνωρο για μας. Βλέπαμε την εξέδρα με κόσμο και μας άρεσε πάρα πολύ. Θυμάμαι ότι πήγαμε κοντά να το ζήσουμε καλύτερα. Ήταν κάτι το απίστευτο», θυμάται και εξιστορεί στο aek365.gr ο Ντούσαν Μπάγεβιτς για εκείνο το μεσημέρι. Τώρα τόσα χρόνια μετά σκέφτεται... «δυστυχώς δεν υπάρχει πια, όχι μόνο η Σκεπαστή αλλά ούτε το γήπεδο. Κρίμα...», μας λέει ο Μπάγεβιτς και αναφέρεται στον Λουκά Μπάρλο.
«Ο Μπάρλος ήταν χαρούμενος γι' αυτό που δημιούργησε. Ήταν μεγάλη στιγμή γι' αυτόν. Αυτό που έκανε τον Μπάρλο ευτυχισμένο ήταν να βλέπει τον κόσμο ευτυχισμένο. Η ζωή του ήταν αυτή», υπογραμμίζει ο προπονητής για τον άνθρωπο που τον έφερε στην Ελλάδα και του φέρθηκε σαν πατέρας. Στην υποστήριξη - τοποθέτησή μας ότι «δυστυχώς δεν υπάρχει τώρα πια Μπάρλος», ο Μπάγεβιτς γέλασε, συμφώνησε και είπε: «Δεν υπάρχει. Ένας ήταν ο Μπάρλος».
Δημήτρης Χατζηχρήστος:
Ο ηγέτης του μεγαλύτερου συνδέσμου της ΑΕΚ, Original 21,
ήταν εκείνο το απόγευμα στο... ναό της Νέας Φιλαδέλφειας. Μιλώντας στο aek365.gr ο αρχηγός της Original θυμάται πως η πρώτη επαφή με τη Σκεπαστή ήταν... έρωτας με την πρώτη ματιά. «Ήταν ένα ματς με τον Παναθηναϊκό. Θυμάμαι ότι η διοίκηση είχε δώσει εισιτήρια για τη Σκεπαστή στους Παναθηναϊκούς. Εμείς ήμασταν στην Θύρα 21 γιατί εκεί ήταν τότε η εξέδρα των φανατικών της ΑΕΚ. Αποφασίσαμε λοιπόν να περάσουμε τις θύρες και να πάμε στη Σκεπαστή. Φυσικά αυτό έγινε με αρκετά ειρηνικό τρόπο. Καμία σχέση με αυτά που γίνονται σήμερα. Από τότε καθιερώθηκε» θυμάται ο Δημήτρης Χατζηχρήστος.
Ο ηγέτης της Original θεωρεί πως η ιστορική θύρα αποτέλεσε το σπίτι της νεολαίας της ΑΕΚ και το μεγαλύτερο δώρο του Λουκά Μπάρλου. «Χάρη στη Σκεπαστή, που ήταν η πιο σύγχρονη θύρα στην Ελλάδα, μαζεύτηκε η νεολαία της ΑΕΚ. Μαζεύτηκε εκεί, στεγάστηκε και δυνάμωσε.
Ήταν το μεγαλύτερο δώρο του Λουκά Μπάρλου στη νεολαία της ΑΕΚ. Η Σκεπαστή βοήθησε να δυναμώσει η εξέδρα και βοήθησε πάρα πολύ την ομάδα στις επιτυχίες που ήρθαν τα επόμενα χρόνια.

Παρ' όλο που γκρεμίστηκε θα είναι πάντα το σπίτι της νεολαίας της ΑΕΚ».


Πηγη:http://www.aek365.gr
Επιμέλεια:
Ηλία Τομαρά,
Μιχάλη Σαμιωτάκη,
Θοδωρή Καρβουνιάρη,
Αλέξανδρου Λυμπέρη

2 σχόλια :

  1. ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΑΛΙΕΣ ΚΑΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ ΓΙΩΡΓΑΡΕ !! ΑΜΗΝ ΚΑΙ ΠΟΤΕ !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Widget by:Blogger Tips