l

Τρίτη, 17 Ιουνίου 2014

Take the long way home



Η σχετική σιγουριά ότι το γήπεδο θα χτιζόταν εκεί, έκανε μικρότερο τον πόνο όταν οι μπουλντόζες μπήκαν μέσα και γκρέμισαν το γήπεδο. Είχα την πεποίθηση ότι θα γινόταν ένα νέο σπίτι εκεί.


Όσο όμως τα χρόνια περνούσαν και η ΑΕΚ χρησιμοποιούσε ως έδρα το γήπεδο του Ακράτητου, την Λεωφόρο, τη Ν. Σμύρνη, το γήπεδο του Φωστήρα, το Καραϊσκάκη, την Καλλιθέα και εν τέλει το ΟΑΚΑ (και πιθανότατα και άλλα γήπεδα που έχω ξεχάσει) τόσο περισσότερο οι αναμνήσεις γίνονταν σφίξιμο στην καρδιά. Την ΑΕΚ την ίδρυσαν πρόσφυγες και οι επόμενες γενιές έγιναν οπαδικοί πρόσφυγες χωρίς σπίτι. Γιατί μπορεί η Ν.Φ. το 2003 να ήταν ένα ετοιμόρροπο ρημάδι, ήταν όμως για όλους μας το πιο όμορφο γήπεδο του κόσμου. Ήταν το σπίτι μας και το σπίτι σου το αγαπάς γιατί πέρα από μερικούς τοίχους, είναι στιγμές, άνθρωποι, ιστορίες. Οι μακέτες του Γρανίτσα έγιναν ανέκδοτο, στο γήπεδο «διαστημόπλοιο» του Ντέμη στον ΟΔΔΥ ακόμα υπάρχουν σακαράκες και οι ελπίδες για κάτι καλό σταμάτησαν, όταν η ομάδα άρχισε τον κατήφορο και τον αγωνιστικό και ηθικό της ξεπεσμό με τα όσα έγιναν πέρσι.

 Είδα όπως και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ακόμα άνθρωποι την παρουσίαση του νέου γηπέδου και ενθουσιάστηκα. Θα είχα ικανοποιηθεί και με πολύ λιγότερο μεγαλεπήβολα σχέδια, αλλά αυτό που είδα μου άρεσε πολύ. Και ας έχει αρκετές υπερβολές. Και ας ειρωνεύονται κάποιοι που πιθανώς όντως να το βλέπουν εκτός αισθητικής τους (άλλωστε της μόδας είναι γήπεδα που μοιάζουν περισσότερο με εμπορικά κέντρα) ή ζηλεύουν κομματάκι ή πολύ απλά υποστηρίζουν ομάδες που δεν πρεσβεύουν τις μνήμες ενός μεγάλου τμήματος του ελληνικού πληθυσμού όπως συμβαίνει με την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ και τον Πανιώνιο π.χ., γούστα είναι αυτά και ειλικρινά δεν με απασχολούν. Αυτό που με απασχολεί είναι να μπορέσω να ξαναδώ την ομάδα μου στο σπίτι της, κάτι που μπορούν να καταλάβουν μόνο όσοι ζουν παρόμοιες στιγμές.  Κι επειδή όποιος έχει καεί στον χυλό φυσάει και το γιαούρτι κρατάω απλά τις αναμνήσεις και θα επιτρέψω στον εαυτό μου να ονειρευτεί όταν δω να αρχίζουν τα έργα. Μέχρι τότε θα θυμάμαι και θα ελπίζω αυτή τη φορά να πάνε όλα καλά:
 



 πηγή: http://www.sombrero.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Widget by:Blogger Tips