l

Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

ΑΕΚ γιατί...


Γιατί η πρώτη εικόνα είναι πάντα αυτή που μένει και η μυρωδιά από το χόρτο που συναντά την τσίκνα από το βρώμικο, μαζί με την μυρωδιά του κινδύνου η οποία παντρεύεται με το συναίσθημα, σε ακολουθεί παντού. Για μια ζωή.

Γιατί το πόδι του Ντέμη μπορεί να κόλλησε εκείνο το απόγευμα στη Μόσχα, αλλά πάντα ακολουθεί μία Βαρκελώνη ή μία Λωζάνη που προσθέτει στην ήδη υπάρχουσα περηφάνια την έκρηξη του ενθουσιασμού και την κατάκτηση.

Γιατί μπορεί να μην έγινε το θαύμα στην Τεργέστη αλλά αυτό που θυμάσαι από εκείνη την πορεία είναι πάντα οι σφιγμένες γροθιές του Τόνι στο Άιμπροξ, γιατί ξέρεις καλύτερα από τον καθένα πως μεγαλύτερη σημασία έχει το ταξίδι.

Γιατί ο Μπουτραγκένιο έχοντας δει μόνο ορισμένες κασέτες αντιλήφθηκε με τι είχε να κάνει η μεγάλη Ρεάλ, έκανε την αξέχαστη δήλωση «Πρόκειται για μία σοβαρή ομάδα με αυτοκρατορικά εμβλήματα και χρώματα» και στη συνέχεια αποχώρησε ηττημένος από το ΟΑΚΑ πληρώνοντας τη ...λακούβα!

Γιατί «Ο Αμερικάνος, έρχεται εδώ και με φιλεί, με φιλεί και μένα συγκινημένος, ας μου επιτρέψετε για απόψε, έχω δακρύσει και εγώ».

Γιατί με την ΑΕΚ κολλάει όποιος έρχεται σε επαφή μαζί της. Άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο. Ένας οπαδός της, κολλάει και την ακολουθεί παντού, ο Λουκάς Μπάρλος κολλάει και ρισκάρει τα πάντα για χατίρι της.

Γιατί η ελπίδα και η στήριξη στον ανθρώπινο πόνο, μετουσιώνονται σε πράξη κατοχύρωσης της διαφορετικότητας μόνο μέσα από ένα ταξίδι όπως αυτό στο Βελιγράδι. Όταν ο Νινιάδης έκανε βουτιά μπροστά από τον Μιχόπουλο για να πάρει πέναλτι, εκείνη πετούσε για ένα κατεδαφισμένο μέρος εξηγώντας την αιτία ύπαρξής της.

Γιατί «Δεν ξέρω παιδάκι μου αν είσαι καλός παίκτης. Όμως, κάτι θα αξίζεις με τόση φασαρία που έγινε για σένα. Σου εύχομαι καλή σταδιοδρομία στην ΑΕΚ. Μία χάρη θέλω μόνο από σένα. Να την πονέσεις αυτή την κίτρινη φανέλα. Είναι δοξασμένη και ζητάει ιδρώτα και φιλότιμο».

Γιατί στην ΑΕΚ δεν γίνονται παγκόσμια συνέδρια με οργανωμένους υπό την αιγίδα του πρόεδρα που παίρνει θέση στο πάνελ. Συνέδριο είναι τα χιλιόμετρα, τα κάγκελα, τα τσιμέντα και πρόεδρας η στιγμή που σηκώνονται τα χέρια για να αποδείξουν τις ...θρησκευτικές πεποιθήσεις όλων στον Ναό.

Γιατί το περιπτεριακό κασκόλ «ΑΕΚ-Ευρώπη» μπορεί να έχει ξεφτίσει, αλλά θα μου θυμίζει για πάντα τη γιαγιά που μου το έκανε δώρο, το γκολ του Δημητριάδη με την Αιντχόβεν και τα βουντού στον Ρομάριο. Kαι γιατί η μπανάνα της Chiquita τρύπησε, δε φουσκώνει πια, αλλά θα είναι για πάντα στο συρτάρι να κάνει παρέα στο καθισματάκι της σκεπαστής.

Γιατί ακόμα δεν έχω καταλάβει ποιος έβαλε εκείνο το γκολ στο μεσημεριάτικο 3-0 με τον Παναθηναϊκό στη Φιλαδέλφεια. Ο Ντέμης ή ο Κωστής. Και γιατί δεν πειράζει που στην εξέλιξη εκείνης της μέρας το «Μη σταματάς Δικέφαλε» σταμάτησε με άδοξο τρόπο πάνω στο τρίποντο του Νάκιτς.

Γιατί ακόμα και τα γενέθλια, γιορτάζονται δύο φορές. Μία για τη σύλληψη της ιδέας και μία για το καταστατικό. Κόντρα σε κάθε ίχνος λογικής και πιστή στον χαρακτήρα της.

Γιατί περνώντας από τη Βερανζέρου, αν και δεν κατάφερα να βρω ποτέ με ακρίβεια το μέρος, πάντα σκέφτομαι ότι κάπου εκεί μέσα το '24, μια παρέα ανθρώπων έδωσε τα χέρια χωρίς να μπορούν να φανταστούν ότι δημιουργούσαν τις κοινές Κυριακές χιλιάδων ετερόκλητων ανθρώπων.

Γιατί όσοι την ακολουθούν αφήνουν πάντα κάτι πίσω τους πριν πάρουν την ευθεία της Εθνικής Οδού, συμμετέχοντας πότε στο κομβόι, πότε στα μοναχικά πούλμαν σε μια διαδρομή που έχει χαραχτεί πολλά χρόνια πριν, στο ίδιο μοτίβο. Κίτρινο, μαύρο, κίτρινο, μαύρο...

Γιατί ακόμα και το πρώτο καπνογόνο που άναψε σε ελληνικό γήπεδο, άναψε στη Νέα Φιλαδέλφεια. Όχι σε κάποιο πέταλο αλλά στη θύρα 18. Ακόμα και εκεί ανάποδα!

Γιατί ο Κατίδης δε θα ερχόταν αντιμέτωπος με το γενικότερο ανάθεμα σε καμία άλλη ελληνική ομάδα σε τόσο έντονο βαθμό. Και γιατί στην ΑΕΚ όταν λένε "πάνω από όλα η ομάδα" δεν εννοούν "η ομάδα να κερδάει" αλλά την μπαρουτοκαπνισμένη Ιστορία της.

Γιατί ο Θωμάς δεν έχει καταλάβει ακόμα τι ήρθε να κάνει στη Φιλαδέλφεια ο Μητρόπουλος.

Γιατί οι πρώτοι αριθμοί που ράφτηκαν σε φανέλες ελληνικής ποδοσφαιρικής ομάδας ήταν χρώματος μαύρου σε φόντο κίτρινο.

Γιατί την Ιστορία τη γράφει ο καθένας με τον τρόπο του. Ο Θωμάς στο χόρτο, ο θείος Λουκάς στο γραφείο και στην καρδιά, ο Σίμος στο ΠΡΟ-ΠΟ, ο Μίμης στο δωματιάκι, ο Αμερικάνος στο Καλλιμάρμαρο, ο Ντέμης στα κάγκελα, ο Τόνι στο Άιμπροξ, ο Χατζής στη Λωζάνη.

Γιατί η μισή Ελλάδα χώρεσε ένα απόγευμα στη θύρα 19. 

Γιατί τα γενέθλια είναι Κυριακή αλλά εμείς τα γιορτάζουμε Σάββατο.

Γιατί γράφει Ιστορία γιατί βλάπτει στην υγεία...

Γιατί δεν έχει ...γιατί. ΑΕΚ επειδή έτσι!

 Συντάκτης:
 Άκης Γεωργίου
για το
 http://www.aekvoice.allaek.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Widget by:Blogger Tips