l

Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015

«Αδέρφια μας παίκτες της ΑΕΚ»




 O Άκης Γεωργίου γράφει στη στήλη «Καππαδοκίας 2» για μία παλιά φράση του κόσμου της ΑΕΚ πριν από παρόμοια ντέρμπι με τον Ολυμπιακό
Για τον Ποντίκη, τον Δημητρόπουλο, τον Καλαθενό, τον Μποροβήλο, τον Τσαγκαράκη…
Για τον Βίκτωρα, τον Θωμά και την περούκα που γλίστρησε ένα βράδυ με έντονο μπαμ-μπουμ στο Μέμπερς.
Για τις κλεμμένες Δευτέρες στο σχολείο που γύρισαν ανάποδα, έγιναν αφόρητες, δικές τους αλλά δεν μπορούσαν να αντιληφθούν το προφανές: Ότι το κασκόλ έπαιρνε μεγαλύτερη αξία στην τσάντα την ίδια στιγμή που το δικό τους γινόταν μία μόδα που καθιερώθηκε… νταβατζιλίκι. Και όλες οι μόδες περνάνε. Η δύναμη μένει για πάντα.
Για τον Ηλία που σε μία άσχημη μέρα για την ΑΕΚ σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ, αποφάσισε να ενώσει τη φρίκη του με τη φρίκη των ηρωικών παρευρισκομένων στη 13 παλιού Καραϊσκάκη.
Για τις μικρές στιγμές ευτυχίας εξαιτίας του Τάκη, του Ντέμη, του Θωμά. Ακόμα και του Ίσμαελ. Κάθε σταγόνα πέρασε από γενιά σε γενιά και έγινε θάλασσα.
Για τις δεκάδες των ανθρώπων που αυτή την ώρα έχουν πάρει τον δρόμο για το ΟΑΚΑ, από όλα τα σημεία της Ελλάδας, της Ευρώπης, του πλανήτη.
Για όλους όσους δεν έχουν καταλάβει ότι κάθε δάκρυ της 13ης Απριλίου του 2013 έγινε ποτάμι χαράς και σύνθημα αντεπίθεσης λίγο καιρό μετά.
Για τη δικιά μας ΑΕΚ, που σε αντίθεση με το σλόγκαν το οποίο έγινε… σώβρακο τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο χάνει, αλλά χαντακώνεται και μαζί της χαντακώνει και εμάς. Αλλά φυσικά δεν πειράζει, όποιος θέλει να κερδίζει πάντα μπορεί να γίνει Αμερικάνος ή Ολυμπιακός. 
Για εκείνους που βρήκαν τα ψυχικά αποθέματα και πήγαν εκείνη την τελευταία Κυριακή στο Περιστέρι αδιαφορώντας για το συναίσθημα του τελευταίου σφυρίγματος, φωνάζοντας το πιο δυνατό «σε δύσκολες στιγμές ΑΕΚάρα» των τελευταίων ετών.
Για τον Θέμη, τον Χομεϊνί και όλα τα παιδιά που την Τετάρτη μπροστά από το δικό τους πέταλο δεν θα έχουν δίχτυ, εισαγγελείς, στρατό και πυροσβεστική με αποτέλεσμα να έχουν το ελεύθερο να πλημμυρίσουν τον ουρανό με ντουμάνια από καπνογόνο.
Για όλα τα παραπάνω και για πολλά ακόμα που δεν μπορούν να καταγραφούν με λόγια, λέξεις, πλήκτρα γιατί είναι βιώματα και τα βιώματα εξηγούνται μόνο με τους χτύπους της καρδιάς, τα ματς με τον Ολυμπιακό δεν είναι απλά ματς. Για να τα παίξει κανείς δεν πρέπει να είναι απλά ποδοσφαιριστής. Αλλά αγωνιστικός εκφραστής όλων των προαναφερθέντων σε γη και ουρανό που θα έχουν στραμμένο το βλέμμα στην Καλογρέζα το βράδυ της Τετάρτης. Kαι πιο αγωνιστικούς εκφραστές της ζωής μας όλης, από το φετινό αντι-σταρ ρόστερ της ΑΕΚ, δύσκολα βρίσκει κανείς. ΝΙΚΗΣΤΕ ΝΙΚΗΣΤΕ ΝΙΚΗΣΤΕ


Γράφτηκε από 
 Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Widget by:Blogger Tips